The Gang helpt de kerstman.
Het was donker in huis. Geen geluid was te horen, zelfs geen muis. Max en Bino lagen lekker te snurken met Lotje tussen hun in. Kyra en Roan waren in de hangmat gekropen. Bonanza, Jip en Pipo lagen heerlijk in de slaapzak te pitten. De katten lagen op hun eigen kamer te soezen. Vrouwtje was weg en zou pas laat thuis komen, dus het was heerlijk rustig. Het was kerstavond, maar dat kon de fretten niet zo veel schelen. Plotseling keek Bino op. Hij had daar toch een geluid gehoord? Wat was dat?. Hij spitste zijn oren om beter te luisteren. Daar was het toch weer!. “Max, hoor hij niets” fluisterde Bino. “Hmmm”, Max kwam slaperig van onder de dekens vandaan, en spitste ook zijn oren. Bino zou hem niet wakker hebben gemaakt als het niet belangrijk was. “Ja, ik hoor ook wat” fluisterde Max. Lotje was ook onder de dekens vandaan gekomen en wrong zichzelf tussen Max en Bino in. “Het komt vanaf het balkon” Piepte ze. De rest was ondertussen ook wakker geworden van het geluid en stond te kijken. “Bonanza” Zei Roan ineens, ”Ga jij eens kijken wat dat is”. “Waarom moet ik dat doen?” Wilde Bonanza weten. “Jij bent hier toch de held”, Meende Pipo. Bonanza keek benauwd maar ja, als je de held bent moet je wel. Voorzichtig kroop hij de kooi uit en sloop naar de deur van het balkon. Hij klom bijna geruisloos op de vensterbank en keek door het raam naar buiten. “Moet je dit nou zien, kom eens kijken” Mokte Bonanza opgewonden. De rest was ondertussen ook voorzichtig de kooi uitgekomen en renden naar het raam. Ze klommen allemaal op de vensterbank en keken naar buiten. Max en Bino hielpen Lotje op de vensterbank. “Ohhh” was het enige dat uit haar bekje kwam. “Wat is er nou, zeg nou, wat valt er te zien?, Bromden Max en Bino door elkaar heen. “Er staan rare beesten op het balkon en een grote man met een rood pak” fluisterde Kyra. “Een man met een baard”, zei Jip. “Sinterklaas!” Riep Pipo verheugd. “Nee dat kan niet joh” Meende Bonanza, “Die is al naar Spanje. “Wie is dat dan?” Wilde Roan weten. “De kerstman” Zei Max. “Wie?” Vroegen ze in koor en keken zeer verbaast. “De kerstman”, Zei Max nog eens. “Dat is ook een soort Sinterklaas, maar deze brengt cadeaus met de kerst”. “De kerstman” Fluisterden ze. “Maar wat doet hij op ons balkon?” Wilde Pipo weten. Plotseling draaide de kerstman zich om en keek naar de fretten. Geschrokken vluchtte Jip en Roan onder het kussen. Lotje kroop weg achter Bonanza die samen met Pipo alleen maar naar de kerstman kon staren. Kyra vluchtte weg achter Bino en Max die geen idee hadden wat er aan de hand was. “Wat is er?” Wilde Max weten. De Kerstman knipte met zijn vingers en opeens stond hij in de kamer.
Verbaasd keken de fretten naar die rare grote man met het rode pak dat ineens midden in de kamer stond. “Goedenavond” Zie de kerstman vriendelijk. “Eh
goedenavond beste kerstman” zei Bino verbaast. “Uhm mag ik vragen wat u in onze kamer doet”, Wilde Max weten. “Ik heb een groot probleem en moest een noodlanding maken op jullie dak” Zei de kerstman. Lotje gluurde voorzichtig lang Bonanza’s rug en vond het allemaal maar spannend en erg eng. “Oh jeetje” Zei Jip”, Wat is er aan de hand dan?”. “Mijn rendieren Rudolf en Blixen zijn ziek geworden, de rest moest al thuis blijven, omdat ze de griep hadden maar nu zijn deze twee ook al ziek en ik ben amper begonnen met het rondbrengen van de cadeaux! Wat moet ik nu doen?” riep de kerstman wanhopig. “Waarom kunt u geen cadeaus rondbrengen als uw rendieren ziek zijn” Vroeg lotje voorzichtig. “Omdat die mijn slee trekken” Zei de kerstman. “En kan niemand anders de slee trekken?” Vroeg Kyra. “Nee”. Mompelde de kerstman Hij keek bedenkelijk naar de fretten. “Tenzij”, ging hij verder. “Tenzij wat?” Vroeg Bonanza. “Nou” Begon de kerstman, “Jullie lijken me behoorlijk sterk en ik heb natuurlijk wel nog het tovervliegpoeder”. “Maar wij kunnen niet met z’n vijven die slee trekken!” Riep Pipo uit. “Ja” Ging Roan verder, “Max en Bino zien geen steek en hebben geen conditie dus die kunnen al niet meehelpen”. “En Lotje is te klein” riep Jip. “Hoezo geen conditie?” Wilde Max weten, maar zijn vraag werd overstemd door het door elkaar gemok van de rest. “Wacht eens!” Riep Kyra opeens. “We kunnen de katten vragen om te helpen, dan zou het moeten kunnen, die zijn groter en sterker dan ons!”.
“De katten?” Vroeg de kerstman terwijl hij achter de fretten aanliep die richting de kattenkamer verdwenen. “Ja de katten” Hijgde Lotje. De kerstman deed de deur open en drie katten kwamen naar buiten. “Wat is er aan de hand?” Wilde Wammes meteen weten, terwijl Hobbit en Bambi verbaast opkeken naar de grote man die in de gang stond. “Uhm, Hobbit, Bambi, en Wammes” Begon Max, “Mag ik jullie voorstellen aan de Kerstman” Ging hij verder. “Hij heeft onze hulp nodig” Mokte Lotje terwijl ze van de ene naar de ander sprong. Snel legde Bino de situatie uit. “Zo dus wij gaan de slee van de kerstman trekken” Spinde Bambi verbaast. “En waar staat die slee dan wel?” Wilde Hobbit weten. “Op het dak” zei de kerstman alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. “Op het dak!” Riep Bonanza verbaast, “Hoe komen wij op het dak?”. “Nou zo” Zei de kerstman. Hij knipte met zijn vingers en plotseling stond de hele Gang op het dak, inclusief Max, Bino en Lotje. Verbaast keken ze naar de slee en de rendiertuigen. “Maar die zijn veel te groot voor ons” Meende Jip terwijl ze om een van de tuigen liep. “Oh dat is zo opgelost, ga maar voor de slee staan”. Hobbit en Wammes gingen voorop. Daarachter stonden Bonanza en Bambi, gevolgd door Kyra en Pipo en als laatste Jip en Roan. Max en Bino hadden de kerstman ingefluisterd dat hij Roan en Kyra beter niet naast elkaar kon zetten. Die twee hadden altijd ruzie en dan zou het nog niet opschieten. De Kerstman tilde Max en Bino in de slee en stopte Lotje in de zak van zijn jas. Hij haalde een zakje tevoorschijn. Hierin zat wat poeder wat hij over de Gang die voor de slee stond strooide. De tuigjes veranderden en pasten precies om de fretten en de katten, ze zaten als gegoten. Verbaast keken de katten en de fretten die voor de slee stonden op. Hun poten kwamen los van de grond en ze voelden zich erg licht. De kerstman nam plaats in de slee. “Zitten jullie goed?” Vroeg hij aan Bino en Max. “Perfect” Riep Bino. “En lekker warm” Meende Max. “En jij kleintje, zit jij goed” Vroeg de kerstman aan Lotje. Lotje stak haar kopje uit de jaszak en riep “Prima, gaan we nu!”. “We gaan” Riep de kerstman. Hij pakte de teugels. “Hup Hobbit, Hup Wammes, Vooruit Bambi en Bonanza, Lopen Pipo en Kyra, Voorwaarts Roan en Jip. De Gang begon te lopen. Eerst voorzichtig, maar toen harder en harder. De rand van het dak naderde. Hobbit kneep zijn ogen dicht maar rende door.
kunt je ogen nu wel open doen” Bromde Wammes. Voorzichtig deed Hobbit een oog open, toen het andere. Ver benden hem zag hij nog de lichtjes van de stad. “Wow dit is helemaal te gek!!!” Riep een opgewonden Bonanza achter hem. Snel gingen ze van huis tot huis. Max en Bino hielpen de kerstman met het uitzoeken van de juiste cadeaus voor de kinderen en Lotje mocht de kleinere pakje in de schoorsteen gooien. De tijd vloog voorbij. Ze zagen heel veel landen en al veel te snel ging het al weer alweer huiswaarts. Vermoeid maar voldaan landen de fretten en de katten met de slee op het dak, waar Rudolf en Blixen al stonden te wachten. Ze waren al wat opgeknapt en konden de kerstman wel naar huis brengen. “Jongens, ontzettend bedankt, jullie hebben het kerstfeest gered” zei de kerstman vol bewondering. De Gang zwol helemaal op van trots. De kerstman keek in zijn jaszak waar de kleine Lotje al in een diepe slaap was gevallen. “Ik zal haar even naar bed brengen” zei de kerstman. Hij knipte met de vingers en ze stonden weer in hun eigen huiskamer. De katten liepen meteen vermoeid naar hun eigen kamer en vielen in een diepe slaap. De fretten kropen in hun slaapzak en de kerstman stopte Lotje in haar bedje. De kerstman keek naar De Gang en begon zachtjes te lachen. Iedereen was al vermoeid in slaap gevallen. “Jullie zijn heel braaf geweest dus jullie krijgen ook een cadeautjes” sprak hij zacht om ze niet wakker te maken. En onder de kerstboom legde hij voor iedereen een cadeautje. Hij knipte met zijn vingers en weg was hij. De Gang lag in diepe rust en droomde over sleeën cadeaus en vliegen terwijl in de verte de belletjes van slee wegebden met een lachende kerstman.
Yvonne Brouwer
